به گزارش متادخت ، ماه رمضان فرا رسیده است، در این ایام برخی از بانوان در دوره شیردهی به سر می‌برند و برخی دیگر باردار هستند. برخی فرزند خردسال دارند و برخی هم روزه اولی‌ دارند. به همین خاطر بسیاری از بانوان در این ماه مبارک، دغدغه روزه‌داری خودشان و فرزندان‌شان را دارند، به همین منظور با دکتر «زهرا موحدی نیا» یک مادرِ پزشک که ۵ فرزند دارد به گفت‌وگو نشستیم تا برایمان از مادرانه‌های ماه رمضانی و تجربه خودشان در زمان بارداری و شیردهی بگوید.
*در ایام بارداری و شیردهی روزه بگیریم؟
می‌پرسم پیشنهادتان به مادرهای باردار چیست؟ آیا روزه برای بارداری و شیردهی ضرر دارد؟ «خودم در ایام بارداری اصلاً روزه نمی‌گیرم. از نظر من خوف ضرر در روزهای طولانی وجود دارد. طبق علم فعلی‌ام، شاید افراد دیگر نظر متفاوتی داشته باشند، اما طبق دانسته‌هایم، فعلاً خوف دارم. یقین لازم نیست، همین خوف منطقی کافی است. در شیردهی اما توان مادر و وضعیت شیر و… مهم است. برای اینکه متوجه بشویم، مادرهای عزیز می‌توانند امتحانی یکی دو روز، روزه بگیرند تا ببینند بدن‌شان توان دارد؟ یا شیر مادر تغییر قابل توجهي در دوران روزه داری می‌كند يا خير؟ گاهی می‌بینید یک نفر آنقدر شیرش زیاد است که کمی کم هم شود، هیچ مشکلی برای شیرخوارش پیش نمی‌آید. یکی هم می‌بینید در حالت عادی هم به زورِ قرص شیرافزا، استراحت و تغذیه شیر دارد!
برخی هم می‌گویند مادر به بچه شیرخشک بدهد تا بتواند روزه بگیرد! اما شیر خشک (فرمولا) کجا و شیر مادر کجا! مادرهای عزیز یادتان باشد بحث، بحث عبودیت و اطاعت هست. نه لجبازی سر روزه گرفتن به هر قیمتی یا بالعکس، در رفتن از زیر روزه داری.»

هر روز یک سفره قرآنی خانوادگی در خانه پهن کنید
می‌پرسم نظر شما به عنوان یک مادر که تجربه تربیت ۵ فرزند را دارد و پزشک هم هست، برای آمادگی و آشنایی بچه‌ها برای ورود به این ماه مبارک چیست؟ «هرسال روز اول ماه رمضان، بچه‌ها را دور هم جمع می‌کنم و به صورت و سر همه‌شان یک مقدار گلاب می‌ریزم، البته بچه‌های بزرگتر خودشان انجام می‌دهند. این کار از مستحبات روز اول ماه رمضان هست و گفته شده است که«کفی از گلاب به روی خویش بزند تا در آن سال از خواری و پریشانی نجات یابد و مقداری هم به سر خود * تا در آن سال از سرسام یا در برخی نسخه‌ها: بَرسام به معنی بیماری سینه ایمن گردد.»
اگر بچه‌های بزرگتر توان داشته باشند، به آن‌ها می‌گویم بروند و غسل روز اول را انجام دهند و سی کف آب به سر بریزند. این هم از مستحبات هست و گفته شده است: «ریختن سی کف آب بر سر که باعث ایمنی از جمیع دردها و بیماری‌ها در تمام سال است.» امسال تصمیم گرفتم قرآن هر روزم را به نیابت از یک شهید بخوانم و تقدیم امام عصر کنم. تا ان‌شاء‌الله این نیابتی خواندن، باعث رفع نقص تلاوت‌هایم شود و نور و برکت و اثرش چندبرابر شود. روز اول را البته از امام شهدا، خمینی کبیر، شروع کردم.
تلاش می کنم در این ماه هر روز یک سفره قرآنی در خانه * کنم (یه محفل قشنگ، هرطور که باشد) و با بچه‌ها دورش بنشینیم و حتی شده فقط چند آیه، قرآن بخوانیم. به علاوه دعای سلامتی امام زمان (عج) و یک مرتبه سوره قدر ترجمه یک آیه قرآن، و اگر شد تفسیر کوتاه و ساده یک آیه هم گفته شود سود عالی است. برای بچه‌های کوچکتر هم بعدش پذیرایی داشته باشیم.»
*برای روزه‌اولی خوشایندسازی کنید
می‌پرسم بچه روزه اولی را چطور تشویق به روزه‌داری کنیم و این کار را برایشان شیرین‌تر کنیم؟ «از همین الان مامان‌های روزه اولی باید به فکر هدیه در آخر ماه مبارک (یا ویژه در عید فطر) برای روزه اولی‌ها باشند. یک هدیه کوچک برای تشویق و خوشایندسازی. از قبل هم که نمی‌دانستند قرار است هدیه‌ای باشد که به طمع هدیه مادی روزه گرفته باشند؛ لذا آسیب ندارد (البته چه بسا آن هم اشتباه نیست) لازم نیست چیز بزرگ و خاصی باشد.
یادم هست سال اول روزه داری‌ام، مادرم برایم یک عروسک بزرگ خرید. از اوایل ماه رمضان می‌دانستم قرار هست که هدیه بگیرم. خیلی شیرین بود. هر روز از کنار مغازه‌اش رد می‌شدیم. و من نگاه می‌کردم و انتخاب و خیال. تا بالاخره آخر ماه رمضان، «نازنین» مال من شد. »