به گزارش متادخت، دارین‌گپ یا جنگل مرگ، یکی از مسیر‌هایی است که مهاجران و پناهجویان درپی تشدید سیاست‌های ضدمهاجرتی آمریکا در وهله نخست و کشورهای دیگر قاره آمریکا در مرحله بعد در آن پا می‌گذارند؛ آخرین آمار‌ها نشان‌دهنده رشد موارد سوءاستفاده و خشونت جنسی از زنان و کودکان مهاجر در این منطقه است.

دارین‌گپ کجاست؟

Darién Gap دارین‌گپ، یکی از خطرناک‌ترین مسیر‌های مهاجرتی در جهان به طول ۱۶۰ کیلومتر است است که سال گذشته حدود یک میلیون مهاجر از آن عبور کردند؛ این گذرگاه تنها نوار زمینی است که آمریکای جنوبی را به آمریکای مرکزی متصل می‌کند.

جنگل باتلاقی دارین‌گپ یک مانع طبیعی از زمین‌های ناهموار است که ۲ کشور آمریکایی کلمبیا و پاناما را از هم جدا می‌کند؛ در این جنگل باتلاقی برخی از تپه‌ها و رودخانه‌ها با صفت مرگ شناخته می‌شوند، زیرا همواره تعداد زیادی از اجساد در پای این تپه و در آب‌های آن رودخانه‌ها وجود دارند.

مهاجران و پناهجویان در نزدیکی پایان سفر مهاجرتی پرمخاطره خود وارد این گذرگاه جنگلی می‌شوند؛ دارین‌گپ به‌عنوان تنها مسیر زمینی از آمریکای جنوبی به آمریکای مرکزی به محل جولان گروه‌های جنایت‌کار از این منطقه برای انجام عملیات قاچاق مهاجر تبدیل شده است؛ عملیاتی که انواع سوءاستفاده و خشونت‌ها علیه مهاجران را درپی دارد.

این گذرگاه مخاطره‌آمیز به کانون بحران مهاجرت در قاره آمریکا تبدیل و به دلیل نرخ بالای وقوع جنایت‌های جنسی به جنگل مرگ معروف شده است؛ با وجود این، مهاجران و پناهجویان همچنان برای عبور از سد سیاست‌های ضدمهاجرتی آمریکا پا در این مسیر می‌گذارند.

جولان جنایت‌کاران در دارین‌گپ

جنایت‌کاران و قاچاقچیان با سوءاستفاده از استیصال مهاجران و سیاست‌های ضدمهاجرتی کلمبیا و پاناما تحت حمایت‌های آمریکا، در دارین‌گپ جولان می‌دهند و جنایت می‌کنند.

گزارش‌های مختلف و متعدد گروه‌ها و سازمان‌های حقوق بشری نشان می‌دهند که چگونه فقدان راه‌های امن و قانونی، مهاجران و پناهجویانی را که از بحران‌های حقوق بشری در کشور‌های مبدا در آمریکای لاتین فرار می‌کنند، مجبور کرده تا جان خود را با عبور از شکاف دارین به خطر بیاندازند؛ براساس این گزارش‌ها، مهاجران و پناهجویان به‌ویژه زنان و کودکان در دارین‎گپ، در معرض سوءاستفاده‌های مختلف از جمله خشونت جنسی و خشونت گروه‌های جنایت‌کار سازمان‌یافته منطقه قرار می‌گیرند.

جنایت‌کاران و راهزنان از مهاجران و پناهجویان هنگام عبور از بسیاری از مسیر‌های جنگل دارین‎گپ، به‌ویژه در سمت پاناما، سوءاستفاده می‌کنند؛ مهاجران و پناهجویان به‌طور معمول مورد سرقت، ضرب‌وشتم، آزار جنسی و گاهی مورد تجاوز و خشونت جنسی قرار می‌گیرند.

آنچه در دارین‎گپ اتفاق می‌افتد، نتیجه طیفی از سیاست‌های شکست‌خورده ضد مهاجرتی در نیمکره شمالی است؛ سیاست‌های ضدمهاجرتی در کشور‌های واقع در نیمکره شمالی مهاجران و پناهجویان را به سمت گذرگاه‌های مرگ‌بار و مخاطره‌آمیزی مانند دارین‌گپ سوق می‌دهد.

یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های حقوق بشری در دارین‎گپ، خشونت‌های جنسی هستند.

گزارش پزشکان بدون مرز از جنایت‌های جنسی در جنگل مرگ

دارین‌گپ در سال‌های اخیر و به موازات رشد شمار مهاجران و پناهجویانی که ناچار به گام نهادن در این مسیر مخاطره‌آمیز می‌شدند، شاهد رشد نرخ انواع جنایت‌ها علیه این افراد آسیب‌پذیر بوده است.

جدیدترین گزارش‌ها از وضعیت مهاجران و پناهجویان در دارین‌گپ نشان‌دهنده رشد نرخ جنایت‌های جنسی است؛ براساس گزارشی که سازمان پزشکان بدون مرز MSF به‌تازگی منتشر کرد، خشونت‌های جنسی در دارین‌گپ به میزان قابل توجهی افزایش یافته است.

براساس این گزارش از ژانویه تا نوامبر ۲۰۲۳ (دی ۱۴۰۱ تا آبان ۱۴۰۲) حدود ۳۹۷ بازمانده خشونت جنسی که بسیاری از آن‌ها کودک بودند، با کمک سازمان پزشکان بدون مرز از دارین‌گپ عبور کردند؛ ۲۷ درصد این افراد (معادل ۱۰۷ نفر) فقط در ماه اکتبر (مهر) قربانی خشونت جنسی شدند.

سازمان گزارشگران بدون مرز با اشاره به اینکه بسیاری از قربانیان به دلیل نگرانی از برچسب خوردن و تلاش برای فراموش کردن حادثه از صحبت کردن درباره آن خودداری می‌کنند، تاکید کرد: شمار قربانیان خشونت‌های جنسی گزارش شده در دارین‌گپ به میزان قابل‌توجهی از تعداد واقعی کمتر است.

روایت یک زن مهاجر از عبور مخاطره‌آمیز از دارین‌گپ

یک زن مهاجر ۲۵ ساله و مادر سه فرزند به‌تازگی روایت سفر دلخراش خود از دارین‌گپ را با دیگران به اشتراک گذاشت؛ وی در روایت خود از چهار روز پیاده‌روی بی‌پایانی سخن گفت که منجر به مصدوم شدن پا و بیماری دخترانش شد.

به گفته وی، قاچاقچیان انسان، آن‌ها را مجبور به عبور از یک روزخانه مملو از کروکودیل کردند؛ آن هم در شرایطی که قایق‌ها به‌شدت فرسوده بودند.

این زن مهاجر با بیان اینکه کروکودیل‌ها یکی از خطر‌هایی هستند که مهاجران هنگام عبور از دارین‌گپ با آن‌ها مواجه می‌شوند، گفت: بدتر از کروکودیل‌ها، خطر مواجهه با مردان سیاه‌پوشی است که دست به دزدی و خشونت جنسی علیه مهاجران می‌زنند؛ این جنایت‌کاران عمدتا در پاناما مصون از مجازات هستند، زیرا حقی برای مهاجران در این کشور وجود ندارد.

مهاجر یادشده همچنین از روز‌های سخت گرسنگی سخن گفت که درپی خروج از دارین‌گپ و پایان یافتن پولش با آن در پناهگاهی پرازدحام مواجه شدند.

این زن گفت: احساس درماندگی در دارین‌گپ همیشگی است؛ رنجی بزرگ از اینکه نمی‌دانید دیگر چه‌کس یا کسانی می‌خواهند از آسیب‌پذیری شما سوءاستفاده کنند.

دیده‌بان حقوق بشر: نقض جدی استانداردهای بین‌المللی در توافق آمریکا و پاناما وجود دارد

تیرانا حسن، مدیر اجرایی دیده‌بان حقوق بشر، در مصاحبه با روزنامه اسپانیایی ال‌پائیس، درباره بحران خشونت جنسی در دارین‌گپ، گفت: تجاوز‌های جنسی به‌حدی مکرر شده است که زنان مهاجر برای گام نهادن در این مسیر برای درمان ناشی از تجاوز احتمالی اعضای گروه‌های جنایت‌کار، از قبل با خود دارو حمل می‌کنند.

این مقام دیده‌بان حقوق بشر که بازدیدی از برخی از مناطق دارین‌گپ داشته است، از شرایط غیرانسانی موجود برای مهاجران در این گذرگاه سخن گفت؛ به گفته تیرانا حسن، اقدام‌ها و کمک‌های بشردوستانه در این منطقه حداقلی است و کودکان زیادی از خانواده‌های خود جدا می‌شوند.

وی ضمن طرح درخواست همکاری مشترک کلمبیا و پاناما برای توقف روند روبه‌رشد خشونت‌های جنسی علیه مهاجران در دارین‌گپ، اظهار کرد: حشونت جنسی به‌شدت در دارین‌گپ شایع است، تا جایی که من در ۲۰ سال فعالیت خود در دنیای بشردوستانه هرگز با آن مواجه نشده بودم؛ در ۱۸ ماه گذشته تقریبا ۷۰۰ هزار نفر از دارین‌گپ عبور کرده‌اند؛ آن‌ها می‌گویند که بیشتر سوءاستفاده‌ها در سمت پاناما دارین‌گپ، جایی که جنایت‌کاران با اسلحه در کمین مهاجران هستند، رخ می‌دهد؛ سران آمریکای لاتین باید برای اجرای قوانینی که به تامین حقوق بشر منجر می‌شود، اقدام کنند.

تیرانا حسن خواستار همکاری کشور‌های منطقه برای یافتن راه‌حل‌هایی شد که مسیر‌های امن و قانونی را برای عبور مهاجران ایجاد می‌کنند؛ از دیدگاه این مقام دیده‌بان حقوق بشر، توافق آمریکا و پاناما برای اخراج مهاجران از دارین‌گپ، نقض جدی استاندارد‌های بین‌المللی است.

به گفته وی، دارین‌گپ محل تلاقی سیاست‌های ضدمهاجرتی کشور‌های آمریکایی است؛ چراکه دولت‌های سراسر منطقه سیاست‌های مناسبی نداشته‌اند که به مهاجران و پناهجویان امکان ثبت‌نام، دسترسی به خدمات اولیه مانند مراقبت‌های بهداشتی، حق کار یا تحصیل برای فرزندانشان را بدهند.​

منبع: میزان